مشام من بوی رنج را از ادا و اطوار آن پبرمرد حج رفته حس میکند .چهره تکیده و چین و چروکش چهره اش بی شمار و مو های سرش رنگ برف .... می گفت فقیر و غنی می گویند خدا را
شکر ! باید بگویند خدایا چیزی بده که
شکرت کنیم ... لبخند های ریزش برای تایید کلامش را بی حواب گذاشتم گفتم حاحی اینجا ایرانه با خدا اینجوری صحبت کنیم موشک هاست که می بارد ! !
برچسب:
نویسنده: پارسا ابراهیمی
تاريخ: يکشنبه
14 بهمن
1397 ساعت: 4:30